Formacja jakby żywcem przeniesiona z początku XX wieku. Zdawać by się mogło, że ten klasyczny skład akustycznych instrumentów brzmieć będzie zgoła archaicznie. Tymczasem muzyka zespołu lub jak kto woli – jazz nowoorleański to wulkan radości, pełen dynamiki i ekspresji brzmienia, w którym kotłują się i przeplatają się różne partie instrumentów. Ta kotłowanina to improwizowana przez muzyków kłótnia, w której na niedokończone jeszcze pytanie  padają różne odpowiedzi. 
Radość, ekspresja i improwizacja to najważniejsze atuty Dixie Brotherhood.


       Międzynarodowa formacja złożona z wybitnych muzyków:

• JEFF ANDREWS (strona www) – bass (USA/NY) jeden z najbardziej zapracowanych nowojorskich basistów, współpracował niemalże za wszystkimi gwiazdami światowego jazzu : Wayne Shorter, Mike Stern, Michael Brecker, Bob Berg, Bob Mintzer, Gill Evans i wielu innych.

• MIKLOSZ BIRTA (strona www) – guit (Węgry), uznawany obecnie za najlepszego węgierskiego gitarzystę, współpracował z Eric Marienthal, Mike Mainieri, Paco Sery, Mike Stern, Steve Logan etc.

• KRZYSZTOF ZAWADZKI (strona www) – dr, leader topowego polskiego zespołu Walk Away, współpracował i nagrywał: Randy Brecker, Bob Berg, Mike Stern, Bob Mintzer, Victor Bailey Eric Marienthal etc.

    Należy do elity polskich wokalistek. Jej głos wyróżnia się rozległą skalą i wielką siłą. Jest wokalistką, którą nie sposób zaszufladkować. Śpiewa ekspresyjnie, sugestywnie. Potrafi tak stopić się z zespołem, ze każdy koncert jest rodzajem misterium. Jej kolejne projekty to wybory serca wsparte talentem, pasją i dążeniem do doskonałości ujęte w stylistyce jazzowej, soulowej, bluesowej czy gospel, choć dzięki swej wrażliwości i intuicji potrafi odnaleźć się w każdej muzyce.

 

    Zespół jazzu tradycyjnego, gra od końca roku 1962 do dnia dzisiejszego. Założycielem zespołu był grający do dziś Jan Kudyk. Od czasu założenia do dziś zespół ma wielką renomę i popularność, jest zdobywcą wielu nagród w kraju i zagranicą. Wykonywał trasy koncertowe po całym świecie, posiada Fan – Cluby w wielu krajach.
 


    Urodziła się w Filadelfii w stanie Pensylwania jako potomek imigrantów z Jamajki. Śpiewanie zaczęła w wieku 12 lat w kościele Baptystów – później została dyrektorem chóru Baptystów, który występował w całej Filadelfii, a następnie - przy pomocy matki - założyła własny chór, w którym śpiewały dzieci w wieku od 5 do 17 lat. Występował on na terenie całego wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych, śpiewając acapella aranżacje stworzone przez Harriet. pierwsze wykształcenie muzyczne otrzymała w Sherwood Recreation Center w Filadelfii – uczyła się tu tańca (m. in. baletu oraz jazzu nowoczesnego). To właśnie w tej szkole zaczęła wykorzystywać style taneczne w swoich występach wokalnych, często wygrywała konkursy talentów amatorskich.
 W roku 1967 Harriet stała się członkiem zespołu „The Forget Me Knots”, który nagrywał dla Philadelphia International Records. Po ukończeniu Akademii Muzycznej w Filadelfii Harriet wyjechała na 2-letnią trasę koncertową z Philly Groove Recording Artists "Raw Image". W 1973 roku artystka stworzyła swój własny zespół o nazwie „Posh”. W tym okresie zaczęła być uważana za najlepszą wokalistkę jazzową Filadelfii. Siedem lat później Harriet wstąpiła do armii Stanów Zjednoczonych. Wiele razy – łącznie z takimi gwiazdami, jak np. Charlie Byrd Trio, Gregory Hines, George Benson, Earl Klugh, Jennifer Holiday - była proszona o występ dla wysokich rangą urzędników państwowych –  Japonii, państw Afrykańskich, Korei, Francji i oczywiście Stanów Zjednoczonych. Występowała w wielu miastach Stanów Zjednoczonych, wielu krajach Europy, Azji i Afryki. Kilkakrotnie gościła też w Polsce. Do chwili obecnej nagrała 15 płyt.

Jak twierdzą jej fani: “Harriet wchodzi na scenę jako księżniczka, a opuszcza ją jako królowa!”